Langs de waterkant ...
mijn voetjes stap voor stap ...
in het stekkende gras ...
Langs de waterkant ...
wrijft men kont even langs de stenen ...
afkoelend men twee benen ,
in het zwoele meer ...
diep in gedachten verzonken ...
komen gevoelens opborrelen ...
waar gaat het stromende water heen ...
komt het uit in de zee
De rust ... de stilte ...
even niemand om me heen ...
het kabbelende water en mezelf
voelen als één
ik fluister het water ...
en deel wat speelt ...
ze neemt mijn gevoelens met haar mee ..
een zachte traan ..
het voeld oke ...
|